Ulica Piotrkowska w Łodzi

Ulica Piotrkowska w Łodzi

Jedną z ważniejszych ulic w Łodzi,  a zarazem bardziej znanych jest ulica Piotrkowska. Jest to ulica tworząca centralną część miasta. Od niej odchodzą główne ulice miasta, otaczają ją także ulice Zachodnia, Wschodnia. Piotrkowska jest najbardziej znaną ulicą w Łodzi. Jednym z powodów tej sławy jest fakt, iż jest to najdłuższa ulica handlowa w Europie.

Początkowo ulica ta miała pełnić funkcję typowo komunikacyjną. Przede wszystkim miała łączyć Piotrków Trybunalski ze Zgierzem. Z biegiem lat, na ulicy Piotrkowskiej zaczęły swoje siedziby mieć ważniejsze instytucje. Ulica stała się przed II wojną światową bardzo reprezentacyjna. Początkowo, według zamysłu głównego projektanta, zabudowa jej miała być podobna do takiej, jaką zobaczyć możemy dziś na Legionów, czyli kamienice nie przekraczające wysokości dwóch pięter. Jednak bogaci Łodzianie, którzy budowali swoje kamienice i wille wzdłuż ulicy szybko zaburzyli tą ideę.

Dziś Piotrkowska to ulica pełna butików, banków, kawiarni, restauracji i pubów. Okres drugiej wojny światowej dość mocno nadszarpnął kondycję tej niezwykłej ulicy. Aktualnie, coraz więcej kamienic jest remontowanych i Piotrkowska na powrót staje się wizytówką miasta. Coraz więcej powstaje na niej i w jej podwórzach galerii sztuki, butików współczesnych projektantów. Po remoncie w 2015 roku zyskała elegancki wygląd, a duże płyty, którymi wyłożono ulicę, optycznie ją powiększyły i dodały elegancji.

Okolice Widzewa

Okolice Widzewa

Widzew jest największą pod względem terenu dzielnicą w Łodzi. Jest również najmniej zaludniona ze wszystkich części miasta. Na teren o powierzchni 90,8 km² przypada około 136 tys. mieszkańców.

Dzielnica leży we wschodniej części miasta i graniczy z Bałutami, Śródmieściem i Górną. W części środkowo-zachodniej wyznacza się część nazywaną Starym Widzewem. Jest to teren na którym znajdowała się dawna osada. W gruncie rzeczy jest to jedyny teren posiadający uporządkowaną formę zabudowania miejskiego. Reszta dzielnicy, to raczej niewielkie zgromadzania budynków, poprzeplatane terenami leśnymi i rzadką zabudową.

Pierwsza wzmianka na temat Widzewa pojawiła się dość wcześnie, bo już w 1327 roku. Jednak nie wiadomo dokładnie jaki jest rok założenia tej osady. Losy jej nie są burzliwe raczej nie miały jakiś przełomowych wydarzeń.

Lata 70. XIX wieku stały się początkiem rozwoju przemysłu na terenie Widzewa. Sprzyjały temu ogromne połacie wolnych terenów. Głównymi z zakładów umiejscowionymi na terenie tej dzielnicy jest Widzewska Manufaktura. Zbudowali ją Kunitzer wraz z Heinzlem. Ten kierunek rozwoju spowodował wzrost liczby ludności.

Śródmieście

Śródmieście

Dzielnica Śródmieście mieści się w centralnej części miasta. Leży otoczona pozostałymi dzielnicami, otaczają ją Bałuty, Widzew Górna i Polesie. Decyzja o utworzeniu dzielnicy w centralnej części miasta zapadła pod koniec lat 40.-na początku lat 50. Wówczas powstały w sumie trzy dzielnice: Północ, Południe i Śródmieście.

Na terenie Śródmieścia znajdują się dwa osiedla:

– Katedralna

– Śródmieście-Wschód

Na terenie tej dzielnicy znajduje się najsławniejsza łódzka ulica – Piotrkowska. Oczywiście jest to jedna z bardziej obfitujących w zabytki dzielnic. Początek ulicy Piotrkowskiej mieści się przy Placu Wolności, na którym znajduje się ratusz, a w centralnym jego punkcie pomnik Kościuszki.

W tej części miasta swoje siedziby mają liczne teatry, m.in. Teatr Wielki, Nowy, Jaracza.

Kolejną istotną ulicą w tej okolicy jest Piłsudskiego, która przecina się prostopadle z Piotrkowską. Łączy ona część zachodnią i wschodnią miasta. Są ulokowane wzdłuż niej liczne biurowce i ważne instytucje.

Śródmieście to także bogactwo zabytkowych pałaców i willi. W części z nich znajdują się instytucje państwowe, lub rektoraty uczelni wyższych.

Okolice Polesia

Okolice Polesia

Polesie znajduje się na zachodnich terenach Łodzi. Graniczy z innymi dzielnicami Łodzi: Bałutami, Śródmieściem oraz Górną. Zajmuje teren 46 km² i zamieszkuje ją około 140 tys. osób.

Początki tej dzielnicy sięgają XIX wieku kiedy znajdowały się… tam głównie pola uprawne lnu, należące do mieszczan. W ówczesnych czasach na końcu ulicy Wólczańskiej mieściły się wiatraki. Przez długi czas miasto rozwijało się jedynie w kierunku wschodnim. Tereny Polesia były wykorzystywane jako pola uprawne, lub były porośnięte lasem. W późniejszym czasie poprowadzono przez tamtejsze tereny tory trasy Warszawa-Kalisz. Całe szczęście duża cześć terenu leśnego się zachowała.

Od lasów porastających tę dzielnicę powstała nazwa. Pozostałe tereny zagospodarowano na Las Miejski. Niestety podczas wyjątkowo ostrej zimy 1914/15 oraz zimy w roku następnym mieszkańcy łodzi wycieli spory teren lasu na drewno opałowe.

Na pustym terenie powstałym po karczowaniu lasów powstało osiedle. Jednym z ciekawych przykładów architektury modernistycznej jest osiedle zbudowane przez Mireckiego, odwołujące się do idei „szklanych domów”.

Księży Młyn

Księży Młyn

Poza oficjalnymi dzielnicami, w Łodzi znajduje się także miasteczko w mieście. Mowa tutaj o Księżym Młynie. Osiedle to zostało założone w 1824 roku. Tak na prawdę wszystko zaczęło się od powstania fabryki Scheiblera. Zakład bawełniany powstał przy wodnym rynku. Zaraz obok niego wybudowany został pałac w którym mieszkał właściciel fabryki. Wraz z rozwojem zakładu, potrzebni byli nowi robotnicy. Aby lepiej zorganizować życie nowym robotnikom – niejednokrotnie przybyłym spoza granic miasta, Scheibler stworzył budynki mieszkalne. Były one rozlokowane pomiędzy poszczególnymi budynkami produkcji. Wszystkie obiekty tworzyły zwarty teren na planie kwadratu.

Na terenie Księżego Młyna mieściły się nie tylko domy robotnicze i fabryki. Było tam w gruncie rzeczy wszystko co potrzebne. Znajdowała się tam szkoła, sklepy, a nawet szpital. Opieka zdrowotna dla pracowników i ich rodzin była bezpłatna.

Scheibler dbał o swoich pracowników, ale przede wszystkim o swój biznes. Aby zapobiec ewentualnym pożarom, utworzył pierwszą w mieście straż pożarną.

Wiele z budynków przetrwało do dziś. Osiedle jest stopniowo odnawiane, powstał także na jego terenie Koci Szlak.

Górna

Górna

Górna to dzielnica mieszcząca się we wschodniej części miasta. Liczba ludności zamieszkującej ją wynosi blisko 170 Tys. Osób. Zajmuje powierzchnię wielkości 71,9 km². Wiele z aktualnych osiedli wchodzących w skład dzielnicy Górna, to nazwy wsi, które mieściły się na tamtejszych terenach: Chojny, Komorniki itd. Wzięło się to z tego, że w czasach kiedy Łódź powstawała i kształtowała się jako miasto, otaczały ją głównie mniejsze i większe wsie, które ostatecznie miasto wchłonęło. Tak się stało także z miasteczkami i wioskami po zachodniej stronie Łodzi.

Dzielnica Górna oficjalnie została włączona w administracyjne granice Łodzi w 1960 roku. W skład niej weszły tereny takich wsi i miejscowości jak:

– Ruda Pabianicka

– Chojny

– Rokicie

– Wiskitno

– Chocianowice

Godnym polecenia jest teren zwany Ruda-Popioły gdzie można spacerować po pięknym lesie i podziwiać zabytkowe wille.

gorna łodź

Dzielnica Bałuty

Dzielnica Bałuty

Bałuty to jedna z większych dzielnic w Łodzi. Zajmuje teren około 78,9 km² i zamieszkuje ją blisko 206 tysięcy mieszkańców. Dzielnica ta znajduje się w północnej części miasta i wyznacza tym samym północną granicę miasta. Od południowej części sąsiaduje z innymi dzielnicami miasta: Polesiem, Widzewem i Śródmieściem.

Dzielnica Bałuty powstała poprzez przyłączenie wioski, o tej samej nazwie do terenów administracyjnych Łodzi. Bałuty były wówczas największa wsią w ówczesnej Europie. Liczba mieszkańców ówcześnie ją zamieszkujących wynosiła około 100 tysięcy. Przyłączenie wsi do miasta Łodzi miało miejsce w 1915 roku.

Ważne miejsca:

– cmentarz żydowski na ul. Brackiej,

– Pomnik Pękniętego Serca upamiętniający były obóz pracy dla dzieci z drugiej wojny światowej,

– Manufaktura – największe centrum handlowe w zrewitalizowanej fabryce,

– Bałucki rynek

Podczas wojny na większości terenu dzielnicy Bałuty znajdowało się getto żydowskie, upamiętniają to tablice wmurowane w chodnik.

W skład administracji wchodzie osiem osiedli:

– Bałuty Zachodnie

– Łagiewniki

-Radogoszcz

– Julianów-Marysin-Rogi

– Bałuty-Doły

– Teofilów

-Bałuty Centrum

– Wzniesień Łódzkich